Re­gi­o­na­le Frie­se Reü­nie Heeg

Een zon­over­go­ten fa­mi­lie­feest

Elk jaar in de zomer staat de Regionale Friese Reünie weer bol van gezelligheid en spanning. Als draait om de schepen waarmee de wedstrijd wordt gevaren en het admiraalzeilen wordt beoefend. Daarnaast is het steeds weer een feest van herkenning.

Klaas Smit is aanwezig geweest bij de 42ste editie van de Regionale Friese Reünie in Heeg. Hij heeft daar een prachtig verslag van gepubliceerd in de Spiegel der Zeilvaart van oktober 2018. Met zijn toestemming mogen wij daarvan het volgende publiceren. De foto's zijn van het comité van de Regionale Friese Reünie.

Voor de derde keer was de thuishaven "It Sylhûs" van de Stichting Friese Tjottervloot (SFT) en Watersportvereniging Heeg (WSH), direct aan het Heegermeer. 45 Boatsjes, tjotters, schouwen, jollen, Friese jachten en boeiers meerden af aan de kade. De houten reünie kent een vast programma: via een aanlooptocht zeilt de vloot schepen naar Heeg. Zaterdag is er admiraalzeilen, zaterdagmiddag een borrel annex diner in de tuin van Pier Piersma, zaterdagavond de fakkeltocht en zondag zijn er zeilwedstrijden. Wie zelf geen ontbijt smeert, kan zich daarvoor laten verzorgen in "It Sylhûs". Het weer was prachtig, zoals de hele zomer en er stond ook nog wind.

Een stukje historie

Het begon in juli 1967, toen de heren K.J. van Douwen, P. Piersma en J. Vermeer elkaar ontmoetten bij een onofficiële zeilwedstrijd voor ronde jachten en schouwen in Heeg. De drie waren het spoedig eens dat het jammer was dat buiten lustrumjaren van de Stichting Stamboek, de eigenaren van Friese ronde jachten en schouwen bijna geen officiële gelegenheid hadden om elkaar met hun schepen in Friesland te ontmoeten.
Die leemte moest worden ingevuld. Het bestuur van de SSRP was bijzonder positief over hun plan. 

Om eerst de interesse te peilen verscheen in de Waterkampioen van 28 februari 1968 een aankondiging en werd aan alle in aanmerking komende eigenaren een brief gezonden met het verzoek om te reageren. Het comité ontving zoveel positieve reacties dat direct besloten werd de organisatie te starten. De eerste Reünie was geboren!

De Staverse jol 'Anna Margaretha', dit jaar het admiraalschip

Admiraalzeilen een hele kunst

Zaterdag nam admiraal Sybrant van der Werf aan boord van admiraalschip 'Vrouwe Anna Margaretha' de vlootschouw af. Deze jol van 8,50 is al 50 jaar in bezit van de familie Both, maar na een halve eeuw vinden ze het nu tijd voor een nieuwe eigenaar. De admiraal heeft een prachtige dag gehad, vooral dankzij de verrichtingen van alle schippers en eskaders. 'Mij viel de eer te beurt dat een aantal eskaders tweemaal langs de admiraal voer. De bedoeling is dat het eskader in frontlinie zeilt met de masten netjes naast elkaar en de admiraal aan loef houdt. Het schip van de eskadercommandant vaart dan het dichtst bij de admiraal langs. Tegelijk laten alle schepen de fok zakken waarmee ze de admiraal groeten. Die fok mag uiteraard niet in het water vallen. Vaak lukte het de eskaders de tweede keer om deze bedoeling enigszins herkenbaar uit te voeren,' lichtte Sybrant van der Werf toe en kreeg daarmee de lachers op zijn hand. 

De admiraal en zijn gevolg vonden dat er toch een eerste en tweede prijs kon worden uitgereikt, ook al voerden deze twee eskaders de verrichtingen niet perfect uit. 'We hebben lang nagedacht over wie tweede en wie eerst kon worden. De eerste prijs biedt de meeste eer, maar de tweede prijs is vele malen mooier. Eskaders winnen liever de tweede prijs. Het tuigje dat bij de tweede prijs hoort, ging naar het eskader Friese jachten onder leiding van eskadercommandant Matthijs Gorgels in zijn 'De Vlieghende Hollander'. Pieter Duyvis van de 'Triton', eskadercommandant van de grote tjotters, nam de eerste prijs in ontvangst.

Drie wedstrijden

Na een feestelijke borrel - aangeboden door werf "Wind en Water" van Martijn Perdijk - en een heerlijk diner in de tuin van Pier Piersma, mochten de schippers met hun bemanningen zondag zeilend tegen elkaar strijden. Dit jaar werden er voor het eerst drie wedstrijden gehouden van elk ongeveer 45 minuten. 'Met drie wedstrijden is er meer strijd en heeft iedereen meer kansen,' meent voorzitter Maarten Vermeulen. Om de strijd steeds eerlijker te laten verlopen, organiseerde het comité op de woensdag voorafgaand aan de reünie de mogelijkheid het schip te laten meten. Steeds meer schepen hebben een meetbrief en dat maakt de strijd spannender. In de klasse Friese jachten bijvoorbeeld was het een nek-aan-nekrace tussen de 'Argo' van Sybrant van der Werf en de 'Dageraad' van Klaas Havenga. Klaas kwam overall knap als winnaar uit de bus.

Reünie met een thema

De wedstrijden zijn voor de niet-meezeilers schitterend te volgen vanaf "It Sylhûs". Op deze locatie heb je een prachtig uitzicht over het hele Heegermeer. We zijn beide eigenaren van de locatie zeer dankbaar voor de gastvrijheid en ook voor het organiseren van de wedstrijden,' vervolgt Maarten Vermeulen. Het thema van deze reünie was 'zeilen door de generaties heen'. 'We zijn echt een grote familie. Mensen komen elk jaar van heinde en verre. Een aantal eigenaren woont in het buitenland, tot aan Monaco toe, maar zij bezoeken trouw de reünie. Ikzelf kom elk jaar met mijn boeier 'Mientje' vanuit Brabant naar Friesland. Ik wil dit evenement niet missen.' Van verschillende families zijn zeker drie generaties aanwezig. Zij die aan het eind van hun zeilcarrière staan, hun kinderen en ook hun kleinkinderen. De jeugd vaart volop mee en zodra ze daartoe de kracht hebben, nemen ze zelf het roer in handen. Vermeulen: 'De schepen die elk jaar meedoen, zijn vaak dezelfde, maar elk jaar zien we toch een aantal nieuwe eigenaren met een bekend schip binnenvaren. Nieuwe eigenaren nemen we meteen op in de rond- en platfamilie. Was het vroeger nog zo dat het plebs in plat voer, nu zijn de verschillen in rangen en standen verdwenen, de poeha is er wel vanaf. We hebben allemaal prachtige houten pareltjes waar we een (flink) aantal jaren in mogen zeilen. We zijn rentmeesters die hun schepen later weer door willen geven aan volgende generaties. Houten rond- en platbodems zijn een feest voor het oog op onze wateren, die moeten blijven bestaan.'

Geconcentreerd zeilen (foto Theo Kampa)
Geconcentreerd zeilen (foto Theo Kampa)

We zijn echt een grote familie. Mensen komen elk jaar van heinde en verre.